
Hindistan Tarihinde Kurşunun Kullanımı adlı makalemizi severek okuyacağınızı umuyoruz.
Kurşun, yapay madenlerin en eskisi olup kullanımının en erken arkeolojik kanıtlarına Harappa döneminde rastlanmaktadır. Kadim Hintler, kurşun madenini yajna ya da kurban için kullanılan havandan (havan kund) keşfetmişlerdir. Buna Yajur Veda’da değinilir.
Kadim Hintler, kurşun madenini en çok tuvalet eşyası ve kurşun kalemin yanı sıra eve su temini ile onun buradan tahliye edilmesine yönelik kurşun boruların yapımında yararlanıyorlardı.
Tarihçiler, MÖ 2. ve 3. asırlarda kurşunun güney Hindistan’da madeni para yapımında kullanıldığına değinirler. O, Sangam dönemi sırasında ana madeni para metaliydi.
Kadim Hindistan’daki diğer kurşun kullanımlarından bazısı, altın ve gümüş süs eşyaları üzerindeki sanat motiflerinin kabartıldığı ve oyulduğu taban malzemesi şeklindeydi.
Barajlarda ve taş yapılarda taş levhaları bir arada bağlayan demir mengeneleri onaran derz dolgusu maddesi olarak da kullanılıyordu.
Kurşun oksitten çanak çömleklerin sırlanmalarında da yararlanılıyordu.
Metalin Racastan eyaletindeki Udaipur şehrinde bulunan Zavar (Zawar) maden yataklarından geniş ölçüde çıkarılmış olması bir yana, civarındaki Dariba ve Aguça (Agucha) köylerindeki cüruf atıklarının olduğu kadar eritme fırınları, kurşunun henüz MÖ 500 yılında çıkartıldığını kanıtlamaktadır.
Eski zanaatkarlar, kurşunun gümüşe yüksek ilgisini bilmekle beraber bu özellikten maden potasında eritme yöntemiyle gümüşü çinkodan ayırdıktan sonra saf gümüş elde etmekte yararlanıyorlardı.
Kurşun, Harappa devrinden beri geniş ölçüde su temininde ve sıhhi tesisatta kullanılmakta olan levhalara ve borulara kolayca biçimlendirilebiliyordu.


Kurşunun anlaşılmamış kullanımlarından biri, direği dik pozisyonda tutma yönteminin incelenmesi için demir sütunların sergilenmeleri sırasında (1963’te) keşfedilmiş olan kalın kurşun levhanın Delhi’nin ünlü demir üstüvanesinin tabanının altındaki yerleşimidir. Pb-Sn (kurşun-kalay) alaşımı, lehimle diğer metal parçalarının birleştirilmelerinde de kullanılmaktadır.
Kurşun ve alaşımlarından mancınık mermileri, gülleler ve tüfek mermileri olarak da yararlanılıyordu. Bilim adamları, kurşun banyosunun Odişa eyaletindeki Konark Güneş Tapınağı’nın putrellerinin üretim sürecinde parçaları döverek birbirlerine kaynaklamak üzere demir parelerinin kızgınlaşana kadar ısıtılmalarındaki becerikli kullanımını betimlemektedirler.
Kaynak: https://www.hindu-blog.com/2021/08/lead-in-ancient-india-use-of-lead-metal-by-hindus.html
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
HER HAKKI MAHFUZDUR.
