Önceden vardı insanın kendini toplumda ispatı,
Şimdi ise istenir oldu kanıtı her kararının,
Hatta sorgulanır bile oldu düşüncesi,
Hem “Seni düşünüyorum!” klişesi kisvesiyle,
Sorgulanmadan bile hiç sayılsa da kararın sahibi,
Kendi kararlarını ona uygulattırmak için parçalanırlar en yakınları bile.
Kabul ettirilmek istenir her genel kabul,
Düşünülmez var mı aksi makbul,
Akıl varken idrak etmek için,
Bakılsın istenir aval aval her şeye öküz misali,
Yanlış olsa bile reddetmek,
Peki istenir mi görülsün “gerçek daha duru”?