Tavus kuşlarının kuyruk tüylerindeki gözleri bilgeliği simgeliyordu. Genel görünümü, onların anka kuşlarıyla karıştırılmasına yol açıyordu. Eğer uzun süre bekletilirse etlerinin çürümediğine inanılması, insanın manevi doğasının da bozulmaz olması nedeniyle onların ölümsüzlüğü simgelemesine yol açtı. Oysa, Ezop masallarında kibri simgeledikleri görünmektedir. Bunun dışında, iki tekerlekli arabasını ışıldayan tüylerini sadece kısa süre önce Argus‘un öldüğü sırada edinmiş parlak renkli tavus kuşlarının çektiği Yunan ve Roma tanrıçalarının başı Juno‘nun (Hera) simgeleridirler. Yeri gelmişken belirtelim:
Argus Panoptes, Romalı kadınların koruyucusu tanrıça Juno tarafından baş tanrısı ve gök ve gök gürültüsü tanrısı Jüpiter ( Zeus ) tanrısının gayrimeşru sevgilisi İo adlı periyi korumakla görevlendirilen 100 gözlü bir devdi. Argus Panoptes, tanrı Jüpiter’in vasiyetiyle hatiplerin, tüccarların ve hırsızların tanrısı Hermes tarafından katledilmişti. Bu yüzden uyanıklık ve düşünceye dalmanın simgesi haline geldi. Bunun hatırasına Juno, onun gözlerini aldı ve tavus kuşunun tüylerine yerleştirdi.
İlk Hristiyanlar, tavus kuşlarının ölümsüz olduklarına ve etlerinin asla çürümediğine inanıyorlardı. Böylece, onlar, yaşamın ölümsüzlüğe dönüşmesini simgelediler. Zira Roma imparatoriçelerinin tanrılaştırılmasını temsil ediyorlardı (Tavus kuşu, Yunanların ve Romalıların ana tanrıçası Juno‘nun simgesiydi). Ayrıca, kibri de simgeliyorlardı. Üstüne üstlük, eski tüyleri döküldüklerinde yerlerini daha yeni ve daha parlak olanlarının alması sebebiyle Hazreti İsa’nın dirilişi ile ilişkilendirilmişlerdir.
Kaynak: http://www.theosophydownunder.org/library/theosophical-lectures/sacred-birds-by-amanda-f-rooke/
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
HER HAKKI MAHFUZDUR.