Da Vinci’nin İki Yüzlü Görüntüsü

Da Vinci’nin İki Yüzlü Görüntüsü adlı makalemizi severek okuyacağınızı umuyoruz.

Kısa bir süre önce, dün Leonardo Da Vinci’nin ünlü tablosu Son Akşam Yemeği‘nde bulunan yeni suretler hakkında bir hikaye okudum. Bilgi teknolojisi uzmanı ve amatör araştırmacı Slavisa Pesci, dün bulgularını duyurmak için basın konferansı düzenledikten sonra internet sitesine gelen ziyaretçiler, iddialara göre sunucularının çökmesine neden oldu.

Sonuç olarak, şu an internette bu sonuçlar için iyi bir kaynak yoktur. Bunu akılda tutmama rağmen, biraz başarıya ulaşarak bunları yeniden yaratmaya çalışmaya koyuldum. Bu resimler, Pesci’nin tasarladıklarına tam olarak uymayabilir ancak onun bulduğunu iddia ettiği Tapınak Şövalyesi ve küçük bebeği tutma figürü hakkında bazı seçenekler sunmaktadırlar.

Şahsen bu bulguların sadece bir tesadüf olduğuna inanıyorum. Son Akşam Yemeği, herkesin bildiği gibi kötü bir durumdadır. Pek çok yerde, üzerinin boyanarak eski haline getirilmesinin neticesinde Leonardo’nun asıl çalışması, muhtemelen değiştirilmiş veya anlaşılmaz hale getirilmiştir. Bu onarıcıların Leonardo’nun gizli suretleri hakkında bilgileri olmazsa onları nasıl koruyacaklarını bilemezler. Günümüzde rastladığımız bazı gizli suretler, muhtemelen basit bir tesadüften ileri gelmektedir.

Halen, Leonardo’nun tablolarında bazı türden sırları saklaması olasıdır. Üstelik, o, kesinlikle nesnelerin aynadaki ters görünümlerini gösterme düşüncesine aşinaydı. Ayrıca, çoğunlukla defterlerine tersten yazılmış yazılar yazarak diğerlerinin ayna kullanmadıkları taktirde onları okumalarını güçleştirmiştir.

Eğer Leonardo, gerçeği aynada görülebilecek ters bir suret yaratsaydı hangi eksene göre bunun ters görüntüsünü oluştururdu? En belirgin eksenler şunlardır:

1. Suretin ölçülmüş merkezinden aşağıya inen hat
2. Ana karakteri İsa’nın merkezinden aşağıya inen hat

İsa’nın kafası, tablonun merkezinden uzaktadır. O nedenle, bu iki eksen farklıdır.

Pesci, İsa’nın başının merkezinden aşağıya inen ikinci ekseni seçmiştir. Burada, bu eksen boyunca aynada ters görüntüsü alınmış Son Akşam Yemeği‘nin küçük bir uyarlaması vardır.

Bu resmin uzak sağ ve soluna baktığınızda, masada oturan miğferli adamın kaba şeklini görebilirsiniz. Ancak, bunun bir Tapınak şövalyesi olduğunu gösteren hiçbir şey görmüyorum. Tapınak şövalyesinin herhangi bir yerinde kırmızı haç armasının görülmesi beklenir (Bununla birlikte, tüm Maranatha Bulmacası sevenlerinizin bildiği gibi “Kırmızı-Beyazlı şövalye papazları yeşil giyiyorlardı”).

Burada gösterildiği gibi, bebek tutan figür daha da belirsizdir. Figürün kolu, bir şeyi koruma konumundadır, ancak bunun bir bebek olup olmadığını kim söyleyebilir?

Aynada ters görüntüsü oluşturulan bu suretin en ilginç özelliklerinden biri, Pesci’nin bile buna değinmeyişidir. Eğer İsa figürünün aynadaki ters görüntüsüne bakarsanız göğsünün ortasında kırmızımsı bir kalp şekli ortaya çıkmaktadır.

Bu, tabii ki İsa’nın Kutsal Kalbi’ni simgeleyebilirdi. Kutsal Kalp‘in adanmasının Tapınak Şövalyeleri‘nin başlangıcıyla aynı dönem civarında, 11.-12. yüzyılda doğması ilginçtir.

Ayrıca, tablonun ölçülmüş merkezi boyunca aynadaki ters görüntüsünün alınması, bazı ilginç sonuçlara yol açmaktadır. Evvela pencerelerin ve sütunların hepsi, bu şekilde birbirine uymaktadır. Bu da Leonardo’nun gerçekten tabloyu tasarlarken simetrik geometriyi kullandığını göstermektedir. Üstelik, bu yaklaşım, Aziz Barthalomeos’un üzerindeki en soldaki sütunda bulunan çekici kutsal kaseyi bozulmamış halde saklamaktadır.

Sonuç olarak, sadece ayna ekseninde biraz ince ayar yaparsanız daha da acayip suretlere ulaşabilirsiniz. Aşağıdaki suret, öncekilerden çok daha açık biçimde ortaya çıkmaktadır. Bu, (biraz acayip olsa da) göğsünde ilginç bir bok böceği olan çok belirgin bir yüz meydana getirecek şekilde aynada ters görüntüsü oluşturulmuş İsa figürüdür. Ayrıca, figür, bir bakımdan düşünmeye dalma (meditasyon) duruşunu andırmaktadır.