Ağaç, eski zamanlardan kalmanın ve gücün simgesidir. Pek çok ağaç türü kalkanlara ve armalara çizilmiştir ancak genellikle doğru biçimde tasvir edilmemişlerdir.
Ağacın türü aile adını ilk taşıyanın özellikleriyle ya da muhtemelen o ailenin elinde tutulan arazi ile ilgilidir. Meşe ağacı eski Yunanlılarda ve Keltlerde kutsaldı. Lübnan sedirlerine “görkemli güzellikteki ağaçlar” olarak yazıtlarda değiniliyordu. Ihlamur ağacı Cermenlere göre kutsaldı. Kavak ağacı büyük güç simgesiydi. Kesildikten sonra kesinlikle köklerinden sürgün vererek büyümediği için selvi ağacı ölümün simgesiydi. Çam ve porsuk ağacı gibi her dem yeşil ağaçlar ölümü ve ölümsüz hayat umudunu simgeler. Dişbudak ağacı İskandinavlarca kutsal sayılıyordu.
Ağaçlar, evi ya da mülkü ima ederler ve genellikle hayat ve güç simgeleri olarak kabul edilirler. Bazen orman ya da ağaç bir kalkanda bulunur. Ayrıca, çotuk veya ağaç gövdesi de özellikle yeni yapraklar fışkıran dallarla birlikte doğduğu zaman tekrar yetişmenin ya da yeniden doğuşun simgesi olarak kullanılabilirler.
Ağaçlar, üstünlük bakımından büyük dengesizliğe rağmen en uç koşullarda bulunduğu yere tutunmak için mücadele veren doğanın gladyatörleridir. Bu güç ağaçların simgesel kullanımına yol açan özelliklerinden de biridir. Ağaçların simgecilikle ilgili üç kısmı bulunmaktadır: kökler, gövde ve dallar.
Kökleri besin maddelerini aldığı ve kendisine sağlam bir temel oluşturmakta olan toprağın derin kısımlarına uzanmaktadır.
Taç kısmı çevresinden enerji alan yaprakları kapsar. Gövdesi tüm ağaca maddesel güç sağlayan şekilde toprak üzerinde durmaktadır. Bu unsurlar bize bireysel manzaramızın seçiminde aradığımız duyguların simgeciliğini sunmaktadır. Ait olma duygusu pek çok insanın toplumda ulaşmak için çabaladığı bir şeydir. Sağlam kökleri olan ağaç bu “kökler” kavramını simgelemektedir ve çevremizle devam eden ilişkinin bir unsurudur. Çevresinden enerji alan taç kısmı geçmiş zamanlardan gelen evrimimizle uyum içerisinde hissetmek için kültürel mirasımızı anlama ihtiyacımızın simgesidir. Şimdiki yaşamlarımızla tarihi bir bağ bulma dürtüsü neredeyse tamamen içgüdüseldir ve konum kazanma ya da varoluş için bir neden bulma arayışındaymışçasına bizi ileriye sürükler. Gövdesinin maddesel gücü ve ağacın bir arada tutulmasındaki payı muhtemelen iç güç ihtiyacımızın simgesidir.
Hristiyan Kilisesi’nin gelişme biçimi (Kiliseyi ağaç simgeciliğinin kullanılması yoluyla açıklamış olan) Papa 6. Paul tarafından kolay anlaşılabilir şekilde şöyle ifade edilmişti: “Efendi, kilisenin şöyle olmasını ister: dalları havadaki kuşları koruyan, evrensel, harika bir ağaç…” Efendi’nin zihninde Kilise ilahi bir göreve ve amaca göre evrenseldir ancak köklerini çeşitli toplumsal ve insanlık bölgelerine indirdiği zaman dünyanın her bir bölgesindeki farklı dış ifadeleri ve görünüşleri almaktadır.
Ağaçlar aynı zamanda bazılarınca belirli kişisel özelliklerin güçlü göstergeleri olarak görülmektedir. Etkili bir simge halini de almışlardır ve üstelik belirli niteliklerin nakledilmesinde kullanılmaktadırlar. Değişmez uzun ömürlülükleri artık örneğin, yatırım hesaplarının reklamlarında kullanılmaktadır. Reklam hesabın da bu tür niteliklere sahip olduğunu gösterecek biçimde ağacı kullanmaktadır.
Ağaç simgeciliği bir de insan ifadelerinde de kendine yer bulmaktadır. Bir ağacın budaklı gövdesi pek çok biçimde büyük yaşa ulaşmış olanlarımızın simgesidir. Pörsümüş bir yüz büyük bilgeliğin göstergesi olabilir. Bu “olgunluğun bilgeliği” kavramı bu nedenle en yaşlı ağaçlarda yansıtılır. Büyük yaşa ve olgunluğa ulaştıklarından onlara karşı içimizde saygı hissi uyanır. Avrupa’da yaşlı insanların sayısı artmaya devam ettikçe muhtemelen ağaç simgeciliği yeni bir yankı bulacaktır. Gerçekten, en son AB projesinin [ Action on Forestry – Human Health and Wellbeing’ (Ormancılık-İnsan Sağlığı ve Refahı Konusunda Eylem) ] gösterdiği gibi sağlık hizmetleri görevlileri arasında ağaçların yeri gündeme oturmaktadır. Bu 4 yıllık proje (2004-2008) “ormanların insan sağlığına etkisi” hakkında veri toplayacak ve ağaçlarla gelecekteki ilişkilerimizi şekillendirecektir.
Kaynaklar:
http://www.houseofnames.com/xq/asp/keyword.tree/qx/symbolism_details.htm
http://www.ancient-yew.org/mi.php/trees-in-mythology/79
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
HER HAKKI MAHFUZDUR.
Pingback: Vahşi Av Tanrısı Herne | Hayli Bilgi