Üzerinde çalıştığım bir çizim, genel olarak bok böceklerine dayalıydı. Bu nedenle, eski Mısır’daki sembolün kökeni ve önemi ile ilgili hızlıca bazı araştırmalar yapmayı düşündüm.
Bok böceği muskası, bir bok böceği türü olan Scarabaeus sacer denen kutsal bok böceğine ya da bok böceğine dayalıdır. Bok böceği, yükselen güneş tanrısı, “var olan varlık” anlamına gelen (ayrıca, Khepera, Kheper, Khepra olarak da telaffuz edilen) Khepri tanrısıyla ilişkilendirilmiştir. Eski Mısırlılar, Khepri’nin ufkun üzerinde kendisini yuvarlamadan önce güneşi yenilediğine inanıyorlardı.
Bok böcekleri; muska, sihir ve kraliyet mühürleri olarak kullanılmasının yanı sıra fil dişinden, kaymak taşından, firuzeden, akikten (karnelyan), bakır taşından ve lacivert taşından yapılıyordu.
Bok böceği, cenaze töreni ile ilgili ayinlerde de kullanılıyordu. Büyük kalp bok böceği, cesedin göğsüne yerleştiriliyordu ve böylece son yargılama sırasında, ‘doğruluk tüyü’ne karşı önlem alınması amaçlanıyordu. Muskalara, çoğunlukla kalbe ‘Ölüler Kitabı’ndan şu sözlerle yalvaran bir büyü yazılıyordu: “aleyhime tanık olarak durma”. Diğer bir olasılık ise “cesedin ruhunun; insana, tanrıya veya kuşa dönüşebileceğini (xpr) ve canlılar dünyasında, yeniden ortaya çıkabileceğini tasdik etmekte olan, ‘Tabut Metinleri’nin ‘başkalaşım büyüleri’yle ortaya konması”dır.
Kaynak: http://tainn.wordpress.com/2011/02/16/scarabs/
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
Her Hakkı Mahfuzdur.