Kutsal kitaplarda, özellikle Kitabı Mukaddes metinlerinde bahsedilen kavimlerden biri, MÖ 3000’e kadar uzanan Nefilim ve Refaim’in ataları olan Didanum halkıdır. Bu kavim hakkında çok fazla kaynak yoktur ama onlar hakkında bilinen şeylere değinmeye çalışacağız.
Pek çok kimse, zaten “tanrıların oğulları” ile “insanların kızları”nın çocukları, tüm dinlerin ve mitolojilerin yarı tanrılarıyla ilişkili olağanüstü yetenekli ve kudretli dev boyutlu yaratıklar olan Nefilim hakkında bilgi sahibidir. Yine dev boy boslu ve kudretli yetenekli varlıklar olan kahramanlar nesli Refaim de aynı sınıfta yer almaktadır. Üstelik, Kitabı Mukaddes’te Refaim’e yapılan başvurular, onları hayalet veya ruhlarla özdeşleştirerek varlıklarına sanki aynı zamanda farklı gerçekliklerde etkileşebiliyorlarmış ya da açığa çıkabiliyorlarmış gibi başka bir boyut vermektedir.
Eski metinlerde, görünüşe göre Didanitler (Didanum Halkı) Refaim ile çok yakından ilişkilendirilmiş ve onların geçmişin tanrıları ile bağlantılı başka bir kavim hale gelmeleri sağlanmıştır. 3 kil tablette bulanan Ugarit dilinde yazılmış bir Tunç Devri Kenan efsanesi olan Keret Efsanesi’nde (Kenanlılara göre tanrıların babası olmasının yanı sıra Mısır tanrısı Ptah ile özdeşleştirilen) tanrı El, Kral Keret’e ailesinin şanının eski haline getirileceğine söz vermektedir. Orada, Didanum halkını adlandırmakta olan Didanitlerin birleşmesine değinilmektedir. Kral Keret, Didanitlerin torunu olmakla beraber Didanum Dağı’nın yanı sıra Amorluların dağlık bölgesinin hükümdarıydı. Kralların tahta çıkmaları sırasında Didanitler Konseyi’nin varlığı gerekli olduğundan Didanum halkının önemi dikkate değerdi.
Bu metnin kaynakları, ayrıca Amorluları Didanumlar ile de özdeşleştirebilirler. Amorlular (ya da Akadçada Tidnum), MÖ 3000-2000 dolaylarında yaşamış eski Suriyeli bir halk topluluğudur. “Amorluların Dağlık Bölgesi” denen yer, Suriye’nin kuzeydoğusundaki Cebel Bişri’dir. Amorluların sadece Didanum terimini kullanıp kullanmadıkları ya da onların Didanum halkı olup olmadıkları bilinmemektedir. Üstelik, İnanna’nın Ölüler Diyarı’na İnişi adlı bir Sümer şiirinde Didanum halkı, (Sümer cinsel aşk, doğurganlık ve savaş tanrıçası) İnanna’nın düşmanı olarak adlandırılmaktadır.
Diğer metinlerde ise Didanitler, ayrıca Mısır’daki Nubilerin önemli bir tanrısı da olan Dedan ile bağlantılı gibi görünmektedirler. Dedan’ın Hazreti Nuh peygamberin torunu olduğundan bahsedilmesi ilginçtir. Tüm Nefilim torunlarının O’nun desteği ile Yeşu tarafından geride hiçbir iz bırakmadan idam edilmeleriyle (Kitabı Mukaddes, Yeşu 11:21-22) aynı şekilde Tanrı, Dedan’ın isteklerini sorgulaması nedeniyle Dedan kavmine gazabının üstlerine çökeceği uyarısında bulunmuştur (Kitabı Mukaddes, Yeremya 25:23).
Sonuç olarak, Didanum halkı hakkında söyleyebileceğimiz şey, onların muhtemelen bazı yönlerden geçmişin kraliyet hanedanları ile ilişkili büyük fiziksel ve zihinsel kudretli tanrıların torunları olan dev halk olduklarıdır. Onlar, isimleri ileride önemli kraliyet ailelerinin ünvanı olarak kullanılacak kadar önemlilerdi. Onlara ne olduğu ve nasıl ortaya çıktıkları bilinmemektedir. Ama önemli olan konu, insanlar arasında aniden kaybolan başka bir acayip kavme ilişkin kaynaklarımızın olmasıdır.
Kaynak: http://www.ancient-origins.net/myths-legends-asia/mysterious-didanum-people-00890
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
HER HAKKI MAHFUZDUR.