Ravana’nın 10 Başının Simgeciliği adlı makalemizi severek okuyacağınızı umuyoruz.
RAVANA’NIN 10 BAŞININ SİMGECİLİĞİNE GİRİŞ
Her yıl, tüm dünyadaki Hintler, Rama’nın kudretli kral Ravana’yı yendikten sonra vatanı Ayodhya’ya dönüşünü anan bir festival olan Divali’yi kutlarlar. İyiliğin kötülüğe, bilginin cehalete, ruhani ışığın karanlığa zaferi olarak takdim edilen savaşlarının anlatıları, Ravana’yı çoğunlukla Sita’nın kaçırılması dahil kötü eylemleri kendisini telafi edilemez biçimde şeytani olarak cezalandırmakta olan tek boyutlu bir şahıs olarak nakleder.
Bununla birlikte, bir kişi her ne şekilde korkunç görünürse görünsün, Hinduizm, hiç kimsenin asla tamamen kötü olmadığını öğretir. Nihayetinde, herkes Tanrı’dan çıkar ve bu yüzden cümle, aslında tabiatı bakımından saftır. Sıklıkla sıcak/soğuk, çirkin/güzel ve yaşlı/genç gibi yaşamın ikiliklerine aşırı ilgi duyan birçoğumuzun eylemlerinin çevresindekileri etkileyebilme biçimlerine rağmen istediklerine erişmek ve istemediklerinden sakınmak için ellerinden geleni yapacaklarından ötürü bu doğayı unutma eğilimi vardır.
Bu nedenle, hepimiz gibi Ravana, hayat yolculuğu boyunca sadece olumsuz niteliklerini değil aynı zamanda olumlu olanlarını da sergilemekte olan karmaşık bir varlıktır. Yıldız falcısı ve Ayurveda doktoru olduğu kadar usta savaşçı, siyasetçi, kral olarak en fakir sakinleri bile varlıklı ve hiç çok yoksul olmasınlar diye krallığına büyük özen gösteriyordu.
Dussehra festivali, Efendi Rama’nın iblis krala zaferini anmak için kutlanır. Bununla birlikte, Ravana, görkemli bir kral ve tanrı Şiva’nın büyük bir fedaisiydi. Adlarından biri, Daşagriva (Dashagriva) ya da 10 başlı kimsedir. Fakat, bu 10 kafanın ehemmiyeti nedir?
Başlar, önceden Ravana’nın (altı felsefe görüşü olarak nitelendirilen) altı şastra (shastra) ile dört Veda’daki üstatlığını simgelemelerine karşın, mitolojiyi inceleyen kimseler onları Ravana’nın kusurlarının temsili olarak yorumluyorlar. Bunlar, Kaam (şehvet), Krodh (hiddet), Lobh (açgözlülük), Moh (takıntı), Maatsarya (kıskançlık), Mada (kibir), Jaddata (duygusuzluk) vb.dir.
RAVANA’NIN 10 BAŞININ ANLAMLARI
- Kaam (Şehvet): Ravana’nın evli bir kadına (Sita) duyduğu şehvet sonunu getirdi.
- Mada (Kibir): Bu, insanın kusursuz benliğine âşık olmasını kasteder. Ravana bilgiliydi lakin düşünsel ve askeri becerisi konusunda kibirliydi.
- Ahemkara (Ben): Ravana, ego doluydu ve yaptıklarının hatalı olduğunu anlayamadı.
- Moha (Dünya malına bağımlılık): Ravana, servetine aşırı bağımlıydı ve onları korumak için tüm sınırlarını zorlamayı seçti.
- Lobha (Açgözlülük): O, açgözlülüğüne yenilip Sita’yı kaçırmaya karar verdiği için kötü yola düştü.
- Krodh (Öfke): Ravana, arzuladığı şeyi elde etmemesine kızardı ve onu yok eden şey de buydu.
- Maatsarya (Kıskançlık): İblis kral, başkalarını elinde bulundurdukları şeylerden ötürü kıskanıyor ve bu maddelere kesinlikle haiz olmayı istiyordu.
- Jaddata (Duygusuzluk): Ravana, diğer insanların duygularını asla umursamıyor ve hep kendi benini tatmin etmeye öncelik veriyordu.
- Ghrina (Nefret): O, diğer insanlardan nefret ediyordu. Er geç Ravana’yı ortadan kaldıran şey onun nefretiydi.
- Bhaya (Korku): Varlığını yitirme korkusu, kötü eylemlerinin sebebiydi.
SONUÇ
Mahabharata destanının Bhagavad Gita bölümüne göre, ruhani yaşamdaki başarı, sadece duyuların denetimi ile bulunabilmekte olan şaşmaz bir zekaya bağlıdır. Duyularla bir nesneye aşırı odaklandığımızda bağımlılık gelişir. Uzun bağımlılık, yoğun özleme ya da şehvete dönüşür ve aşırı isteğimizin nesnesi temin edilmediğinde kızgınlık baş gösterir. Öfkeden gözümüz döndüğünde ise gerçek ruhani kimliğimizi göz ardı ettiğimiz için yanılgıya düşerek şaşkınlık ve zekâ kaybına uğrarız.
Ravana’nın durumunda ise Sita, duyularının nesnesiydi. Ravana, şehvetle güdümlü halde onu zorla götürdü ve kendisiyle birlikte olmayı reddedince sinirlendi. Hiddetinden gözü dönmüş şekilde aklını tamamen yitirdi ve kaçınılmaz surette onu öldüren Vişnu’nun vücut bulmuş hali olan kocası Rama’yı mağlup edebileceğine inandı.
Maddi dünyadaki her şey gibi, iyi ve kötü göreceli olup Rama ile Sita gibi tanrısal şahıslar münasebetiyle hiçbir gerçek anlama sahip değildir. Bu sebepten, Ravana’nın hakiki tarifi, onun bir iblis olduğu değil, gerçek ruhani kimliğine kayıtsızlığa sürükleyen bir yola düşerek duyularını denetlemekte başarısız olan bir birey olduğudur.
Bu bakımdan, benzer bir yola düşmekten sakınmak için hepimiz, özverili bir biçimde davranmaya çabalamalı ve kendi bencil arzularımızdansa manevi ilerleme peşinde disiplin uygulamalıyız. Böyle bir disiplinle, sadece iyi ve kötünün dünyevi kavramlarının ötesinde var olabilmekle kalmaz, aynı zamanda herkesin şu gerçek yüzünü görebiliriz: Tanrı’nın muhteşem ve güzel ifadesini.
Kaynaklar:
- https://www.hinduamerican.org/blog/the-symbolism-of-ravanas-10-heads
- https://www.firstpost.com/india/dussehra-2022-what-is-the-significance-of-ravanas-10-heads-11365961.html
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
HER HAKKI MAHFUZDUR.