Hindistan’da renkler, dinde ve kültürde çok önemli bir rol oynar ve sırf süsleyici değerleri aşan çok derin bir önem gösterirler. Ressamlar, tanrılarda ve giysilerinde onların niteliklerini gösteren renklerden yararlanıyorlardı.
Renklerin uygun kullanımları ise bir kimseyi neşeli tutmalarını sağlayan bir ortam yaratır. Dinsel törenlerde kullanılan ana renklerden bazıları kırmızı, sarı (zerdeçal), yaprak yeşili, buğday unu beyazı, vb.dir. Çoğu doğu dininin ve kültürünün kullandığı ana renk ise safran rengidir.
Hinduizm
Hinduizmin tüm yönlerini simgeleyen bir renk varsa, o da ateş tanrısı Agni ya da ateşin rengi olan safrandır. Ateş, karanlığı yakıp kül eder ve cehaleti yakan bilginin simgesidir. Ayrıca, ateş, kendini tanıma için önemli olan (kutsal ateş ayini) Yagna ruhunu da göstermektedir. Buna bağlı olarak, ateş sunağı, eski Veda ayinlerinin belirgin bir simgesi olarak kabul edilmektedir.
Saflığın rengi olarak dinsel kaçınma, temizlenme ve meydana gelen saflığı temsil eder. Dünyadan vazgeçen azizlerin ve çilecilerin rengidir. Safran rengi giyinmek, tanrılık bilgisi arayışını temsil eder.
Simgecilikte, safran, şunlarla özdeşleştirilen Güneş, Mars ve Jüpiter’in tonlarını içerir: Arzuyu (Mars) gerçeğe ya da kurtuluşa yöneltme, bilginin ve onu dağıtan Jüpiter’in yardımıyla özgürlük (Güneş).
Bilgelerin bir inziva yerinden diğerine hareket ederken yanlarında ateş taşıması bir gelenekti. Yanan bir maddeyi uzun mesafeler boyunca taşımanın sıkıntısı, safran renkli bir bayrak simgesinin ortaya çıkmasına neden olmuş olabilir. Üçgen ve çoğunlukla çatallı safran bayraklarının çoğunun Sih ve Hindu tapınağının üstünde dalgalandıklarına rastlanabilir.
O, dünyadan vazgeçen kutsal insanların ve çilecilerin rengidir. Rengi giyinmek, ışık arayışını simgeler. Savaşçı kastı olan Racputların savaş rengidir.
BUDİZM
Budizm’de, safran, en yüksek mükemmellik hali olan aydınlanmanın rengidir. Rahiplerin giyindikleri cübbelerin safran renkleri MÖ 5. asırda bizzat Buda ve havarileri tarafından belirlenmiştir. Cübbe ve rengi, dış dünyadan feragatin ve düzen sözünün işaretidir. Aday rahip, üstadıyla birlikte önce koltuğunun altında yeni kıyafetlerini tutarak manastır rahiplerinin huzuruna çıkar ve tarikata girme talebinde bulunur. O, daha sonra yeminini ederek cübbelerini giyinir ve dilenci kasesiyle dünyaya çıkar. Ondan sonra, sabahlarını dilenerek, öğlenlerini ise ya ormanda ya bahçede ya da manastırda derin düşünceyle ve öğrenimle geçirir.
SİHLİK
Sihlikte, turuncu ya da safran rengi, Nişan Sahib denen Sih bayrağında, Beş Sevgili İnsan (Panj Pyare) tarafından giyilen çolalar (savaşçı giysileri) ve Sih türbanlarında ortaya çıkar. Bu, derin keyfin ve mutluluğun rengidir. O, darbeleri, çirkin deneyimleri ve sarsıntıları yutar. O, bizi geride tutan veya yararlı olmayan şeylerden kurtulma ile ilgilidir. Turuncu, bağlantının, topluluk duygusunun, aidiyetin ve varlığın toplumsal yönlerinin rengidir.
Safran, ayrıca, Hindistan bayrağındaki üç renkten birisi olup cesareti ve özverililiği göstermektedir. Hindistan’ın cesur ve sadık özgürlük savaşçılarıyla dolu bir tarihi vardır. Safran, bu ulusun gücünü ve halkının yararına her şeyine kıyma azmini belirtmektedir.
Kaynak: https://www.indiadivine.org/significance-and-meaning-of-saffron-color-in-hinduism/
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
HER HAKKI MAHFUZDUR.